Smelltu hér til að búa til þitt eigið kort

Svo er nú aldeilis gleði þar sem ég er aftur farin að sjá stjörnur í blessaða MSN'inu mínu. Ég er alveg viss um að support'inu hjá Microsoft hefur verið úthýst til Indlands.  Það er ástæða fyrir því að það er ódýrara - léleg þjónusta á eðlilega að kosta minna! *grmbl*

Ella gella liggur núna heima með fætur uppí loft. Hljómar betur en það er í raun og veru. Hún er allavega með annan fótinn upp í loft þar sem þessari elsku tókst á sinn einstaka hátt að fótbrjóta sig í óvissuferð með mbl. Ég var með henni síðast þegar þetta gerðist en það var fyrir mörgum árum á Þjóðhátíð í Eyjum. Stuttu fyrir það brot náðist þessi einstaklega skemmtilega mynd af henni.

 BATNIKVEÐJA til Elínar

Annars er upphitun fyrir Öskudaginn í fullum gangi. Ég mætti með vængi í vinnuna á föstudaginn sem vakti óneitanlega mikla athygli. Það er reyndar hætt við að ég fari að gera þetta að staðaldri. Það er ekki amalegt að vera kallaður "engilinn minn" allan daginn

Það hefur heilmargt gerst síðan síðasta færsla fór hér inn. Ég var reyndar búin að setja inn myndir frá síðustu helgi en þá fór fríður kvennahópur í húsmæðraorlof austur fyrir fjall. Reyndar þverneitaði ein úr hópnum að kalla þetta "húsmæðraorlof". Olga frænka vildi að við kölluðum þetta "dömufrí". Mér er nokk sama hvað hver vill kalla svona samkomu. 6 konur samankomnar þar sem öllu sem telst dömulegt var gefið frí á kannski réttilega að heita "dömufrí".

Þessar ferðir hafa verið farnar nokkrum sinnum en þetta var í fyrsta skiptið sem við Helga systir komumst með. Í þessari ferð voru ásamt okkur systrum frænkur okkar þær Eva, Anna María og Olga. Svo var ein vinkona þeirra með í för sem heitir Linda. Helmingurinn hafði farið austur á föstudagskvöldinu og við Helga ásamt Lindu rúlluðum þangað snemma á laugardeginum. Við komum fyrst við í bústaðnum þar sem við höfðumst við og fórum svo allar samferða á Hótel Geysi þar sem snæddur var dýrindis brunch. Það er fátt frá helginni sem á erindi hér á þessa síðu, við sættumst á að  "what happens in [xxx] stays in [xxx]"! Niðurstaðan var allavega frábær helgi í góðum félagsskap og massa harðsperrur í magavöðvum vegna hláturs.

Ég tel það algjör lykilatriðið í þessu lífi að haga sér reglulega eins og fífl. Tækifærið til að gera það enn eina ferðina kom einmitt á miðvikudaginn s.l. Grímubúningarnir sem voru pantaðir fyrr í mánuðinum komu nefnilega í hús. Mikil leynd hefur hvílt yfir þessu máli því vinnufélagar mínir í Opnum kerfum sem og vinnufélagar Elínar og Helgu á Mogganum mega ekki komast að í hvaða búningum við munum mæta í á öskudaginn. Við gátum auðvitað ekki setið á okkur að máta ... svo að fara út í þeim ... í bíltúr ... niður í bæ ... inná Grandrokk ... og auðvitað að lokum niður á Ölver! Það er til mynd af okkur 3 (Elín, Helga og ég) í búningnum og það er möguleiki að kaupa eintak fyrir grilljón milljónir! Vá hvað það er alltaf gaman þegar við gerum eitthvað saman!

Einn vinur minn orðaði eitt sinn svo skemmtilega að hann hefði "aldrei verið eldri en nákvæmlega núna". Það á alltaf vel við en sérstaklega núna enda átti ég afmæli í vikunni sem leið og er orðin 32 ára - jibbí! Auðvitað hélt ég upp á það og bauð gestum að samfagna mér og þiggja veitingar. Er ástæða til að gera eitthvað annað en fagna? Það ágerist með hverjum afmælisdeginum að mér eru færðar samúðarkveðjur og þá aðallega frá kvenfólki. Í þetta sinn spurði meira að segja ein hvort mér finndist ekki hræðilegt "að eldast svona"?!?! Ég skil hreint ekkert í aldurstengdum kvíðaköstum kynsystra minna og heldur ekki afhverju aldur er feimnismál hjá kvenþjóðinni. Ég hlakka bara til að verða enn eldri - hef t.d. alltaf séð 40 ára afmælið í hyllingum! Það tengist því sennilega að ég er haldin þeirri skynvillu að þá verði ég búin að borga niður megnið af skuldunum mínum og geti farið að slaka meira á og leika mér. Mig minnir að ég hafi byrjað að spá í þetta þegar ég keypti fyrstu íbúðina mína. Núna þegar ekki er lengur svo óralangt í 40 ára afmælið og ég komin í þriðju íbúðina þyrfti kannski að endurskoða þetta mál ... hmmm best að fara að hlakka líka til þess að verða fimmtug! :)

Það voru líka miður skemmtilegir hlutir sem gerðust í vikunni. Litla krúttið mitt hún Kolbrún brenndi sig frekar illa. Sjálfbjarga og duglega stelpan mín var að hita sér núðlusúpa á meðan ég var í vinnunni. Þetta var gert í örbylgjuofninum og þegar skálin var tekin út var Kolbrún auðvitað skynsöm og hafði klætt sig í þykka ofnhanska. Hún labbaði svo með skálina inn í stofu þar sem hún settist niður til að borða núðlurnar. Hún lagði skálina ofan á hægra lærið og brenndi sig. Þó að skálin hafi ekki verið á lærinu nema örskotsstund og hún var m.a.s. í buxum þá var það samt nóg til þess að hún er með 2. stigs hringlaga opið brunasár. Ég fór með hana á slysó þar sem búið var um sárið og dældi svo verkjalyfjum í hana næstu 2 sólarhringana. Þegar verkirnir virtust ekkert vera að lagast ákvað ég að drífa hana aftur uppá slysó til að láta kíkja á þetta. Þá kom í ljós að ígerð var komin í sárið og því varð að hreinsa það og búa um aftur. Hún fékk svo líka uppáskrifaðan pensilínkúr. Við fórum svo aftur uppá slysó í gær samkvæmt fyrirmælum lækna og þeir litu á þetta. Þetta leit þá mun betur út og greinilegt að pensilínið var að virka. Framundan eru umbúðaskipti 2.-3. hvern dag og líklegt að þetta verði ekki farið að gróa almennilega fyrr en eftir 2 vikur. Hún er smám saman að komast uppá lagið með að láta dekra svoldið við sig en það hefur enn og aftur komið í ljós hvað hún er ótrúlega dugleg og sterk ... ég myndi líka segja þetta ef hún væri ekki dóttir mín.

  la vite e bella @ dörtí-tú

Það er ljóst að Kolbrún er ekki minna glöð en múttan með að vera loks komin með bakaraofn á heimilið. Hún hringdi í mig í vinnuna í dag og bað um að fá að baka. Það var auðvitað sjálfsagt mál og það er hreint ekki amalegt að koma heim úr vinnu í ilmandi baksturlykt. Hún hafði bakað brauðbollur eftir uppskrift úr Matreiðslubók Latabæjar. Um helgina héldum við matarboð og auðvitað bakaði Kolbrún líka þá fyrir gestina, gómsæta gulrótarköku. Það var sem ég spáði - það er að kvikna nettur húsmóðurfílingur hér eftir að eldhúsið kláraðist enda höfum við verið sveltar á því sviðinu alllengi. Matarboð verða líka pottþétt algeng hér og það kom bara vel út að blanda fólki saman úr mismunandi áttum. Hér var Elín vinkona - hún telst nú varla vera gestur, er meira svona mubla (sorry darling)  Svo var Olga frænka hérna, Björg og Grétar og Rikki og Róbert. Meðlætið og auðvitað eftirrétturinn hennar Kolbrúnar stóðu fyrir sínu en kjötið var algjört rusl. Kjötið var sérstakur "bónus" fyrir auglýsingatökurnar sem fóru fram hérna í síðustu viku. Það kom ekki stórkostlega að sök og við bættum okkar það bara nokkuð vel upp með rauðvíninu.

Hluti af laugardagspartýinu fór að sjálfsögðu í að horfa á eurovision forkeppnina. Ég hef ekki séð neitt af lögunum en þar sem ofurgellan Sylvía Nótt átti að koma fram og eftir alla umræðuna sem hefur skapast í kringum það var möst að fylgjast með þessu. Það voru allir hér sammála að hún ætti að fá að fara alla leið. Go Silvía!

Föstudagurinn var auðvitað líka nýttur í sosíalísingu. Steini vinur minn hefur tekið við rekstrinum á Grandrokk og var að halda uppá það. Það var skemmtilegt og mikið af fastagenginu af KG (Ölveri) mætti til að óska uppháldsbarþjóninum okkar góðs gengis á nýjum stað.

Fram til þessu hef ég verið frekar veik fyrir þýskum bílum og verið alsæl með Volkswagen Boruna mína. Það breyttist á laugardaginn því ég komst að því að hann hefur sjálfstæðan vilja - algjörlega óviðunandi! Ég var á hlaupum á föstudagskvöldið og áttaði mig á því að ég var með bíllykilinn á mér - eina eintakið sem er til af slíkum grip. Vitandi að það kostar í kringum 30 þús krónur að fá nýjan lykil ef maður á engan til að láta gera eftir og þar sem ég var á leið á Grandrokk fannst mér óráðlegt að hafa hann með mér. Ég nennti ekki að hlaupa með hann inn á ákvað því að henda honum inn bílinn. Á laugardeginum þegar ég ætlaði að sækja Kolbrúnu var bílinn harðlæstur og ég veit að ég læsti honum EKKI! Konan varð alveg snar! Eftir að fullvissa mig að það væri vonlaust að komast inn í bílinn hringdi ég í Finn vin minn sem hefur áður bjargað mér í aðstæðum sem þessum. Hann sagði mér að VW væri einstaklega þjófheldur og var búin að finna hægri rúðu afturí þar sem það væri sennilega ódýrasta lausnin að mölva hana til að komast inn í bílinn. Konan varð aftur alveg snar! Finnur róaði mig og lofaði að kíkja á málið. Klukkutíma síðar og var ég komin með lykilinn í hendurnar en bara járnherðatré fátækari þar sem það reyndist óþarfi að brjóta rúðuna. Finnur náði að krækja í lykilinn og ýta á takkann sem aflæsir bílinn. Konan varð mjög hamingjusöm! :)

Ég get víst ekkert gert í því að láta bílinn hætta að læsa sér af sjálfsdáðum og fór því að sjálfsögðu beinustu leið niður í Heklu í dag og lét búa til varalykil.

Ciao í bili

Hér að neðan gefur að líta niðurstöðu úr hávísindalegu og mjög svo þróuðu prófi sem gefur upp hvaða andfélagsleg hegðun ég sýni. Það er alltaf gott að kafa svolítið inná við og því mæli ég eindregið með því að þú takir prófið og segir mér hvaða niðurstöðu þú færð með því að skrifa það í commentin hér.

 ræs end körrí